وبه سند صحيح از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه آدم عليه السّلام گفت : پروردگارا ! به حقّ محمد وعلى وفاطمه وحسن وحسين عليهم السّلام سوگند مىدهم تو را كه توبهء مرا قبول نمايى ، حق تعالى به أو وحى كرد كه : اى آدم ! چه مىدانى محمد را ؟ گفت : چون مرا خلق كردى سر بالا كردم پس ديدم كه در عرش نوشته بود « محمّد رسول اللّه عليّ أمير المؤمنين » « 1 » . وبه سند صحيح ديگر از امام محمد باقر عليه السّلام منقول است : كلماتي كه آدم عليه السّلام به آنها تكلّم كرد وتوبه‌اش مقبول شد اين كلمات بود : « اللّهمّ لا اله الّا أنت سبحانك وبحمدك انّي عملت سوء وظلمت نفسي فاغفر لي انّك أنت التّوّاب الرّحيم لا اله الّا أنت سبحانك وبحمدك انّي عملت سوء وظلمت نفسي فاغفر لي انّك أنت خير الغافرين » « 2 » . ودر حديث معتبر ديگر منقول است كه : چون از خواب بيدار شوى بگو آن كلمات را كه حضرت آدم تلقّى نمود از پروردگارش ، وآن كلمات اين است : « سبّوح قدّوس ربّ الملائكة والرّوح سبقت رحمتك غضبك لا اله الّا أنت انّي ظلمت نفسي فاغفر لي وارحمني انّك أنت التّوّاب الرّحيم الغفور » « 3 » . وبه سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : حق تعالى عرض كرد بر آدم عليه السّلام ذرّيّت أو را در ميثاق ، پس رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلم بر أو گذشت وتكيه نموده بود بر أمير المؤمنين عليه السّلام ، وحضرت فاطمه عليها السّلام از عقب ايشان مىآمد ، وحضرت امام حسن وامام حسين عليهما السّلام از عقب أو مىآمدند ، حق تعالى فرمود : اى آدم ! زنهار كه نظر حسد بسوى ايشان مكن كه تو را از جوار خود فرو مىفرستم . پس چون خدا أو را در بهشت ساكن گردانيد ممثّل شدند براي أو محمد وعلى وفاطمه وحسن وحسين عليهم السّلام ، پس نظر كرد به ايشان به حسد ، پس عرض شد بر أو ولايت ايشان وآن قبول كه سزاوار بود نكرد ، پس بهشت برگهاى خود را بر أو ريخت . پس چون توبه كرد بسوى خدا از حسد واقرار كامل به ولايت ايشان نمود ودعا كرد بحقّ محمد وعلى وفاطمه وحسن وحسين عليهم السّلام ،

--> ( 1 ) . قصص الأنبياء راوندى 51 . ( 2 ) . قصص الأنبياء راوندى 53 . ( 3 ) . تفسير عياشى 1 / 41 .